بررسی تحول کارکرد پیکرنگاری در دوره‏ی دوم قاجار و پیامدهای گفتمانی آن

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

Hasanabad ave. abshar allay. barran 22 residential complex

10.22051/pgr.2021.36099.1109

چکیده

گفتمان تجدد در ایران حاصل مفصل‌بندی دالهایی چون عدالت، آزادی، اصلاحات، حول دال مرکزی قانون بود. به نحوی که دال قانون، در تعارض با دال مرکزی گفتمان دربار (پادشاه) قرار داشته و تک گویی حاکم بر گفتمان دربار را نشانه گرفته بود. هدف این مقاله نشان دادن تاثیر گفتمان تجدد بر بازنمایی چهره‌ی پادشاهان قاجار بر اساس نظریه ی گفتمان در آراء لاکلا و موفه می‌باشد. یافته‌های پژوهش، در پاسخ به این سوال که تغییرات گفتمانی حاکم بر فضای اجتماع درگذار از عهد فتحعلی شاه به عهد ناصرالدین شاه، چه تاثیری در بازنمایی چهره‏ی پادشاه و سایر افراد درگیر در مناسبات قدرت دارد؟ نشان می‏دهد که گفتمان تجدد با مرکزیت قانون قبل از هر چیز تفاسیر فرازمینی و تقدس نمایی را از چهره‏ی پادشاهان این دوره زدوده است. دسترسی به شاه در تصاویر آسانتر شد. بدین ترتیب پیکر شاه در تصاویر واقعی و ملموس شد و تصاویر کارکرد خود را که تبلیغ و تثبیت قدرت بود رفته رفته از دست می‏دهند. به این ترتیب فردیت از راس هرم قدرت به سطوح پایین‏تر انتقال یافت. با هژمونیک شدن دال قانون شاهد تغییرات بیشتری در بازنمایی هستیم. در واقع ژست‏های معرف قدرت به حاشیه رانده می‏شود و تصویر شاه از مرکزیت خارج می‏شود.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Investigating the Function of Evolution in Portraiture in Second Age of Ghajar and Its Discursive Consequences

نویسنده [English]

  • shelir ataie
Hasanabad ave. abshar allay. barran 22 residential complex
چکیده [English]

This present study attempts to investigate the effects of discourse of modernism on representation of QajarKings’ portraits under the light of Laclau and Mouffe discourse theory. Modernism discourse in Iran appeared as a result of articulation of such signsas ‘justice’,‘freedom’, and ‘reformism around the nodal point of law. In fact, the sign‘law’was in conflict with the nodal point of royal court discourse (king) and targeted the authorial voice of the royal court discourse. Based on descriptive--analytical method, the present study aimed at shedding more light on the effects of socialdevelopments on the representation of Qajar kings. The Findings showthat law-centered modernism discourse has rubbed the transcendental and sacred interpretationsoff Qajar kings in portraits. Availability of the King was facilitated and in this way, and he became more life-like and tangible, with the portraits losing their function of promoting and establishing of power.Individuality fell downwards from the top of the pyramid of power. With growing hegemonalization of the signifier ‘law’, we witness more transformation in the representations. Power-signifying figures are increasingly marginalized and the king is decentralized in the portraits.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Discourse analysis
  • Laclau and Mouffe
  • modernism
  • Portraiture
  • Qajar